Stichting familie van Riemsdijk, Overijsselse tak

een notabel geslacht door de eeuwen heen ....

Wie is online

We hebben 95 gasten en geen leden online

Weetjes

Gedicht Antoni van Riemsdijk

Op 30 januari 1816 vond de officiële opheffing (ontbinding) plaats van het negende landstormbataljon van het arrondissement Deventer, welke was samengesteld uit mannelijke ingezetenen van de gemeenten Hardenberg en Gramsbergen.

Eind 1813 was in Nederland het Reglement van algemeene Volkswapening, Landstorm en Landmilitie uitgegeven, waarin onder meer de Landstorm werd opgericht. Alle weerbare mannen, tussen de 17 en 50 jaar oud, dienden zich te organiseren in bataljons ter verdediging van de eigen omgeving. De manschappen droegen geen uniform, maar ze moesten wel allemaal een groene tak met bladeren op de hoed dragen als kenmerk. Alleen degenen die de exercitie goed beheersten, mochten een soort uniform en uitrusting krijgen.

De landstormbataljons namen gedurende de bevrijdingsoorlog van 1813-1814 veelvuldig deel aan het belegeren van Franse garnizoenen. Het 9e landstormbataljon werd gedurende die periode gecommandeerd door luitenant-kolonel jonkheer Jacob van Foreest van Heemse en aangevoerd door majoor Antoni van Riemsdijk. Toen het moment was aangebroken op het bataljon op te heffen, schreef Van Riemsdijk het volgende gedicht, dat o.a. werd gepubliceerd in de Overijsselsche courant van 2 februari 1816:

 

gedicht antoni van riemsdijk

 

Geluk mijn Vaderland! de Dwing’land is verslagen,
de geessel van Euroop heeft gene krachten meer,
herwaakte heldenmoed van lang getergde volken
trof ’t monster van nabij en veld’ het roemrijk neer.
Getuige Waterloo. Getuig, ô eed’le Vrede!
die thans Europa drenkt en met verkwikking laaft,
die ’t krijgsgewoel ontbondt en millioenen handen,
nog straks ten krijg gerust, aan ’t stil beroep hergaaft.
Ook d’onze, door den vorst ter waap’ning opgeroepen,
behoeft het vaderland voor zijne rust niet meer,
de vrede staakt den band, die onze g’leed’ren gorde,
en geeft ons aan ons zelfs en stillen werkkring weer.
Triumph, lö, Triumph! lang duur de zaal’ge vrede,
wee ’t monster, dat haar stond – de wapens weer ter hand,
zoo immer Neerlands grond, – zoo immer Neerlands koning
word’ op den troon geschudt en wreev’lig aangerand.
Dit zij ten duuren eed hier (*) voor Gods oog gezworen,
Oranje zij de leus, de kreet het vaderland!
de koning wenke slechts, – straks ijl en vlieg te wapen,
wat wapens torschen kan in ’t vrijë Nederland

 

* eene weide voor den Huize Heemse, toebehorende aan den hoogwelgeboren heer jonkheer Jacob van Foreest van Heemse, luitenant-colonel, commanderende het battaillon.

De Navorscher

 

...... Viresque acquirit eundo. VIRGILIUS.
Algaande wint hij krachten.

PROSPECTUS

 

VAN:

 

DE NAVORSCHER,

 

 

EEN MIDDEL TOT GEDACHTENWISSELING EN LETTERKUNDIG VERKEER TUSSCHEN ALLENDIE JETS WETEN ,

IETS TE VRAGEN HEBBEN , OF IETS KUNNEN OPLOSSEN.

 

Cum tibi contigerit studio cognoscere multa ,
Fac doceas multa , et vita nescire doceri.
DJONYSIUS CATO.

Onder al de Tijdschriften, die dagelijks, wekelijks of maandelijks van de perskomen, is er geen , dat zich bepaaldelijk ten doel voorschrijft , om den weetgierigen navorscher in zijne werkzaamheden bij te staan. Wij hebben er van allerlei soort en bestemming — vele zelfs van de grootste waarde — maar de taak, hun opgedragen, is: den lezer te vermelden, wat er, in dézen tijd, op het gebied van Wetenschap en Kunst merkwaardigs voorvalt. Onder zóóvelen is er geen, waarin de onderzoeker, voor zijn eigen nut zoowel als voor dat zijner medewerkers op den uitgebreiden akker van al, wat kennis heeten mag, AANTEEKENING kan houden van de kleine bijzonderheden, welke hij gaande weg ontmoet, en die hij thans uit gebrek aan geschikte bewaarplaats op zijde schuift en weldra vergeet; onder zóóvele Tijdschriften is er geen, waarin hij, door inzending van bij hem opgekomene VRAGEN, de hulp kan inroepen van makkers, juist in deze misschien beter ingelicht.

» DE NAVORSCHER , Een middel tot gedachtenwisseling en letterkundig verkeer tusschen allen, die iets weten, iets te vragen hebben, of iets kunnen oplossen," is, gelijk de naam aanduidt, bestemd, om in dit gebrek te voorzien.

De Titel verdient eenige verklaring. — Navorscher heeten wij den zoodanigen mensch , die aanteekent, waar hij kan, oplost, waar hij kan, maar ook — waar hij niet kan — vraagt; een', die, voor al wie zijne ondervinding komt raadplegen, de slotsommen van zijne ervaring willig openlegt. De Navorscher komt overal; geen ding ontschiet zijn opmerkzaam oog, en geen ding zijn' ooren. Een verouderd woord, eene geheimzinnige spreuk brengt hem tot onderzoek, en hij vindt geene rust, aleer hij de verklaring erlangd heeft.

 

De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL) is een digitale collectie van teksten die behoren tot de Nederlandse letterkunde, taalkunde en cultuurgeschiedenis van de vroegste tijd tot heden. De collectie representeert het hele Nederlandse taalgebied en komt tot stand door een samenwerking tussen de Taalunie, de Vlaamse Erfgoedbibliotheken en de Koninklijke Bibliotheek te Den Haag. De website wordt jaarlijks zo’n vier miljoen keer geraadpleegd.

 

Bezoek de website van de DBNL hier.

 

Waar komt de naam van Riemsdijk vandaan

Het is op dit moment nog onduidelijk wat de oorsprong is van de naam van Riemsdijk of van Riemsdyk. Een theorie is;

Akkerland werd omheind tegen overstromingen, met andere woorden, er werd een dijk omheen gelegd.
Rondom de akker ontstond dus een ring (lees riem) van dijken.

Of dit juist is weten wij niet.

Heeft u ander informatie of ideëen, dan kunt u ons dat laten weten via mail of het contact formulier.

Van Riemsdijk, een notabel geslacht te Hardenberg.

De rijke geschiedenis van driehonderd jaar regentschap.

Wellicht kent u de naam Van Riemsdijk al; bijvoorbeeld van de naar hen genoemde straten in Hardenberg en Gramsbergen. Daarnaast zijn er een tiental, van familiewapens voorziene, grafmonumenten bewaard gebleven op het kerkhof van de voormalige stad Nijenstede aan de Stationsstraat te Hardenberg (we raden u aan een kijkje te nemen op dit meer dan duizend jaar 1) oude kerkhof, gelegen aan het eind van de winkelstraat). Sinds het begin van de twintigste eeuw wonen er geen Van Riemsdijks meer in Hardenberg. In het nabijgelegen Gramsbergen stierf de laatste telg in 1954.

Download hier de folder.